Kadri Roshi lindi më 4 janar 1924, Mallakastër, Shqipëri; vdiq më 6 shkurt 2007 në Tiranë, aktor shqiptar.

Përfundoi studimet e larta në Prage në vitin 1951. Ai, e filloi karrierën e tij si aktor në Teatrin Popullor në moshën 21-vjeçare duke qene ne nder krijuesit e ketij teatri. Që nga ajo kohë dhe deri sot ai numeron rreth 180 role në skenë dhe konematografi, të cilat përbëjnë një jetë të madhe artistike, ku ndërthuren vështirësitë e një jetë prej jetimi, çiraku, portieri kinemaje dhe deri te aktori origjinal me portretin e njeriut të fisem. Në krah ka patur gjatë gjithë kohës aktorët e brezit të tij Drita Pelingu, Violeta Manushi, Tinka Kurti, Reshat Arbana, Marika Kallamata, etj.

Filmografia

* Mikres mèrès (1995)
* Një ditë nga një jetë (1994)
* Vdekja e burrit (1991)
* Fletë të bardha (1990)
* Misioni përtej detit (1988)
* Pesha e kohës (1988)
* Rekonstruksioni (1988)
* Kur ndahesh nga shokët (1986)
* Rrethimi i vogël (1986)
* Dasma e shtyrë (1984)
* Fejesa e Blertës (1984)
* Apasionata (1983)
* Era e ngrohtë e thellësive (1982)
* Dëshmorët e monumenteve (1980)
* Partizani i vogël Velo (1980)
* Ballë për ballë (1979)
* Këshilltarët (1979)
* Liri a vdekje (1979)
* Gjeneral gramafoni (1978)
* Njeriu me top (1977)
* Shëmbja e idhujve (1977)
* Zemrat që nuk plaken (1977)
* Fije që priten (1976)
* Lulekuqet mbi mure (1976)
* Përballimi (1976)
* Tokë e përgjakur (1976)
* Kur zbardhi një ditë (1971)
* Malet me blerim mbuluar (1971)
* Tana (1958)


Legjenda e Skenes

Nga shumëkush është konsideruar si legjenda e skenës dhe ekranit shqiptar. Në vitin 1995 është nderuar me Çmimin e Karrierës në Festivalin e Filmit Artistik, në vitin 1997 me Çmimin e Madh të Nderit. Ai është "Nderi i Kombit" nga viti 1999. Emri i Kadri Roshit është një kolos për filmin dhe teatrin shqiptar, ku ai la figura të spikatura që nuk do të harrohen kurrë.

Ndriçim Xhepa lindi më 21 janar 1957 në Tiranë. Pas mbarimit te studimeve për aktor, ne Akademine e Arteve, me 1979, fillon punen si aktor i Teatrit Kombetar. Ka interpretuar rreth 40 role, nga te cilet veçohen ato ne “Prometeu” te Eftimiut, “Ne jete” te Dh. Xhuvanit, “Monserrati” te Roblesit, “Vdekja e nje komisioneri” te Milerit, “Nen dritat e skenes”, “Neser eshte vone” dhe “Shkallet” te R. Pulahes, “Nata e dymbedhjete” dhe “Romeo e Xhulieta” te Shekspirit, “Fernando Krafi me ka shkruar kete leter” te Dorstit, me te cilen fiton Çmimin "Aleksander Moisiu" per Aktorin me te Mire ne Festivalin Kombetar te Teatrit, te vitit 1995, “Vdekja e Dantonit” te Byhnerit, “Nata e trokitjeve ne xhama” te Dh. Anagnostit, “Vdekja dhe virgjeresha” te Dorfmanit, “Portreti i Dorian Greit” te Uajlldit dhe “Kapitulli i Dyte” te Sajmonit, me te cilin fiton Çmimin per Aktorin me te Mire ne Festivalin Mbarekombetar te Aktrimit, “Apollon 2004”, ne Fier.

Ne vitet '90 interpreton role protagoniste edhe ne produksione te pavarura si “Kujdes! Kafshon...” te Gernit, “Mbreteresha e bukur” te Mc. Donagh, “Neser nisemi per ne parajse” te T. Dervishit dhe “Tradheti bashkeshortore” te Pinterit. Ndersa ne Teatrin e Kombesive te Shkupit ka interpretuar ne “Mbretin Lir” te Shekspirit.

Aktivizohet me sukses ne rreth 30 filma, nga te cilet veçohen “Shoket” i K. Çashkut, “Kohe e larget”, “Treni niset në shtate pa pesë” dhe “Perdhunuesit” te S. Pecanit, “Duaje emrin tend” dhe “Telefoni i nje mengjesi” te I. Muçajt e K. Mitros, “Hije qe mbeten pas” i E. Musliut “Flutura ne kabinen time” dhe “Dasma e Sakos” te V. Priftit, “Kthimi i Ushtrise se Vdekur” i Dhimiter Anagnostit, “Une e dua Eren” dhe “Porta Eva” te A. Minges, “Plumbi prej plasteline” i A. Minarollit dhe “I dashur Armik” i Gj. Xhuvanit. Aktualisht po xhiron filmin "Lutja e dashurise", me regjisor A. Minarolli dhe Y. Aliçka.

Qe nga viti 1988 eshte pedagog i jashtem në Akademine e Arteve, ne Fakultetin e Artit Skenik. Ne festivalet V dhe VI te Filmit, eshte fitues i medaljeve per aktor. Tre here fitues i Kupes per Aktorin me te Mire ne Festivalet e Filmit ne vitet 1987, 1989 e 2000. Fitues i Çmimit "Aleksander Moisiu" per Aktorin me te Mire ne Festivalin Kombetar te Teatrit me 1995 dhe Çmimit per Aktorin me te Mire ne Festivalin e Aktrimit "Apollon 2004".

Filmografia
* I dashur armik - (2004) .... Harun
* Porta Eva - (1999) .... David
* Dasma e Sakos - (1998)
* Përdhunuesit - (1995)
* Loin des barbares - (1994) .... Selmani
* Plumbi prej plasteline - (1994)
* Pas fasadës - (1992)
* Enigma - (1991)
* Unë e dua Erën - (1991) (TV)
* Kthimi i Ushtrise se Vdekur - (1989)
* Flutura në kabinen time - (1988)
* Treni niset më shtatë pa pesë - (1988) .... Astriti
* Telefoni i një mëngjesi - (1987)
* Tri ditë nga një jetë - (1986)
* Hije që mbeten pas- (1985)
* Të mos heshtësh - (1985)
* Vendimi - (1984) .... Veroniku
* Duaje emrin tënd - (1984)
* Kohë e largët - (1983) .... Piktori Andrea Selca
* Shokët - (1982)

e me e se sma mer mendja qe i ke mbajt mend gjitha keto , i ke kopjuar diku

Lol . Anonim me mir

Lindi ne Shkoder, ne janar te vitit 1920. Pasi mbaroi shkollen fillore vazhdoi gjimnazin e Tiranes. Merr pjese ne dramen "Vilhelm Teli". Shkon per studime ne Austri per dentist, te cilat nuk i mbaroi. Me 1947 merr pjese ne konkursin prane Teatrit Popullor dhe e fiton ate. Mbi 100 role te ndryshme te interpretuara me mjaft mjeshteri ne Teatrin Kombetar dhe ne kinematografi. Ky eshte thjesht ne shifra artisti yne i mrekullueshem Sander Prosi, por pas shifrave...

Kujtojme figurat e paperseritshme "Fytyra e dyte" rolin e Vuksanit, Horatin tek "Hamleti", Otellon tek "Otello", dhe Mileri tek "Intrigë e dashuri", ku figurat nuk kapen ne menyre te pergjithshme, statike por ne zhvillim e siper si rezultat i kontradiktave qe zhvillohen ne nje veper dramatike. Artisti nepermjet monologut te brendshem zberthente gjithe shqetesimet, preokupacionet e mendimet e personazhit. Nje artist me nje profil krijues teper fin, teper te vecante. Tek Sander Prosi vihet re individualiteti qe e karakterizon, jo vetem ne ate cka ai ben, por edhe ne unitet mendimi dhe ndjenja. Si aktor i zgjuar deperton ne thellesi te roleve deri ne skutat me te erreta te tyre duke zberthyer deri ne detaj psikologjine e personazhit. Ka luajtur role nga me te ndryshmet dhe asnjehere nuk ka qene i njejte. Njeh mjaft bukur boten emocionale te personazhit. Rolet e interpretuara prej tij jane sa jetesore dhe te natyrshme, ku ne gamen e interpretimeve spikat thjeshtesia. Sander Prosi mban mend qe nena e tij, Anastasia, kur mblidhej me shoqe e kendonte, ndersa gjyshi ishte instrumentist i mire popullor.

Artisti i Popullit Sander Prosi ne vitet 1962-1975 e deri sa vdiq dha mesim si pedagog ne degen dramatike ne Akademine e Arteve.

Ne rolin e Otellos

Artisti zhvilloi nje pune teper te madhe ne rolin e Otellos, pune kjo qe zgjati kater vjet deri ne pergatitjen e mbrapme te rolit. Punonte me vetveten per te arritur ndjesite komplekse te figures. Vemendje i kushtoi punes me plastiken, zerin duke synuar thelbin analitik e logjiko-emocionale te tij. Otello i Sander Prosit u shfaq si njeri i paster me gjeresine dhe thellesine vitale te njeriut qe beson deri ne naivitet dhe kur zhgenjehet rebelohet ne menyr` tragjike. Otellon shume teatro e tajtojne si tragjedi te xhelozise por Sander Prosi nga perberja e konstrukti psikik nga tiparet morale, personazhi i rezultoi ndryshe. Besa dhe nderi jane nder vecantite e ketij fisniku qe e kane udhehequr tere jeten e vet, besen e nderon dhe e cmon kurse pabesine e denon. Artisti dashurine per Dezdemonen e interpreton si dashuri te kulluar te natyrshme te paster qe buron nga shpirti bujar. Otello i Prosit eshte shprehje e nje natyre te ndjeshme.

Ne rolin e gjeneralit tek "Gjenerali i Ushtrise se Vdekur"

Artisti gjithnje studionte personazhin nga vinte, kujt i perkiste e c'motive e shtynin. Vezhgonte imtesite e botes se brendshme te personazhit. Me nje pune titanike njesohej me figuren. Gjenerali eshte i sjellshem, delikat, i dashur ne dukje por ne brendesi te tij eshte nje vullkan qe rreh te gjeje rastin per te shperthyer.

Publiku pa me sy nje gjeneral qe erdhi per te prishur nje dasme te bukur shqiptare, por forca vitale e vendit e shtang e pastaj e zvogelon. Artisti si mjeshter i skenes perdor ngjitjet e zbritjet ne menyre virtuoze. Ai luan ne teater dhe se imiton jeten por e ngre ate ne nivelin e te pamundures ku shkelqen estetika e larte. Ne monologjet e dramave te interpretuara prej tij nderthuret bukur tragjikja, komikja, aktori kalon nga nje situate tek tjetra duke ruajtur ndjenjen e mases. Ai ben si i cmendur, por thelle brenda tij eshte vetedija e artistit per te kuptuar thelbin e rolit, mesazhin e publikut. Artisti i Popullit regjisori Piro Mani eshte shprehur "Sandi sikur ka lindur per te luajtur Horatin tek "Hamleti". Sandri eshte nder figurat me te realizuara". Vete aktori Sander Prosi eshte shprehur: "Talenti zhvillohet nga ndjenja e dashurise per punen". Arti i Sander Prosit spikati qysh nder figurat e interpretuara nga vitet 1953 ku interpreton Von Shubes, Vata, kamarieri Mitka, vazhdon me Zabelinin, shkelqen tek Prefekti ku artisti shpalos nje game te gjere situatash komike me mjeshteri te pazakonte. Ne rolin e Isa Boletinit u shqua si interpret i atdhetarit te flakte, luftetarit te madh te lirise me te cilin u identifikua ky talent brilant.

Arti kinematografik i Sander Prosit

Aktori ka interpretuar me talent te rralle figurat e mesuesit, doktor Boroves, inxhinjer Sharres, Jaho Labit, etj. Figura e Dhaskal Todrit e interpretuar nga Prosi ka mbetur ne kujtesen e publikut shqiptar. Me mjeshteri te rralle artistike interpretoi figuren e Ismail Qemalit. Ai dha nje Ismail Qemal te urte, te mencur, njeriun qe rrezaton autoritet, besim e respekt plot ndjenja njerezore ne cdo hap e veprim. Arti i vertete eshte i veshtire dhe kerkon pune, talent dhe dije. Figura e Ismail Qemalit ne te cilen gjallon force, gjalleri mendore e fizike sjellje te mira takti e vetepermbajtjeje diplomati gjeti realizimin me te arrire nga ky artist i madh. Sander Prosi ishte i sakte, i vertete, i mencur e i matur, shqiptar deri ne palce ne jete dhe ne art. Veprimtaria e tij skenike para nesh mbetet e gjalle.