Humor Shkodran
Dialogu i moskuptimit.
Nji ditė me fortunė ishte nisun njani pėr peshk. Rrugės takoi njė tjetėr, i cili e pyeti:
- Ku po shkon, pėr peshk a?
- Jo more, po shkoj pėr peshk...
- A ha..., kujtova se je tuj shku pėr peshk!
Pėr tė gjitha tė kėqijat qė ngjasshin nė nji familje mjaft tė pasun nė Shkodėr, faji i mbetej shėrbėtorit plak, Shtjefnit.
Thehet gypi i kanilit(1) - "Shtjefni"; merrte shkrumė darka - "Shtjefni"; nuk piqej buka nė furrė - "Shtjefni"!
Nji natė vonė, Shtjefni shef se nusja e madhe nep e merr nėpėr shtėpi dhe e pyet me kujdes:
- Shka asht, mori bijė, gjithė ky trazim?
- Kurrgja, more Shtjefėn, kurrgja.
- Po ti fol, moj!
- Nuses sė vogėl i leu nji djalė!
- Mooos, pash zotin!
- Pse?!
- Tesh po thonė se "fajin e ka Shtjefni"!(2)
Kush dreqin hyp atje nalt!
Njė ēift po dilte nė qytet. Rrugė e gjatė, nxehtė i madh, para tyre ndodhet njė pemė dhe ata bashkė vendosin m'u ul nėn tė. Pas njė farė kohe gruaja ēon kryet lart me pa, kur shef dy zogj sqep mė sqep dhe i thotė tė shoqit:
- Mor burrė ēa janė ka bajnė njata zogj atje lart?
- I shoqi: janė ka puthen.
- Gruaja: po pse nuk me puth edhe ti mua?
- Burri ia kthen: po kush dreqin hyp atje nalt