Ne fakt duhet te postohej te tek letersia, po meqe ketu ka vetem gjuha shqipe, po e postoj ketu.A pelqen njeri te beje hartime? Ose ka ndonje hartim te bere nga dikush tjeter qe mendon qe ia vlen te postohet, atehere le ta postoje ketu. Mbase mund ti hyje ndokujt ne pune.

Po postoj nje hartim qe e kam pas bere ca vite me pare.ka qene nje teme rreth Kosoves, ne periudhen qe ishte ne lufte.


Dikush paska humbur rrugen neper qiellin e bardhe, harruar pas fjaleve, pas hijeve te dridhshme te reve qe nxijne horizontin, e fatin tone e kthejne ne zjarre shprese. E dikush tjeter qe ka harruar te lere adresen si shenje e kthimit me fytyre nga e verteta, dikush qe s'don te njihet, e dikush qe kerkon te harrohet. Oh kur mbi kete toke do te ndihet se eshte zgjatur dora, se jane te arta lotet e gezimit?! Kur do te ndihet aroma e truallit qe zgjohet nga vetvetja i ngopur me gjume si nje i semure i sapo ngritur nga shtrati? Mjaft me me keshtjella parandjenjash qe ngrihen e shemben te zbardhura e te mekura mbi shtroja shpresash! Nje zjarr i varfer ne oxhak, balte e ngjeshur, britmat e dhimbshme te mijera njerezve qe edhe sot degjohen.
Pemet kane kohe qe i kane prere deget me mohimin tragjik te lulezimit. Shkembinjte e rende rrokullisen humnerave te shpirtit.
Larg...
Diku mbi balten e ndyre e te merzitshme gjer ne vetvrasje zvarritet renkimi njerezor. Zbathur, te uritur, te zhgenjyer.
O Zot...
E une me ç'trishtim ju dua, me ç'force t'ju buzeqesh?! Tregomeni!! Se kam frike Kosove mos padashur dhimbjen tende te madhe kam tradhetuar dhe neper zerin tim te mekur rrokullisen gure, si tragjedi e ngurtesuar nen nje qiell pa ngjyre klithmash dhe tradhetish.
Me syte tane plot britma shikojme ikjen biblike ne kete shekull te thinjur, ikjen drejte harrimit...
Sa larg, sa thelle paska qene liria?! plaget e tua i lidh me buzeqeshjen time, floket e tu te thinjura jane lare me lot. Floket e tu te bukur, te nderur si enderr ne horizont, shpupuritur nga lufterat do doja t'i krihja me kreherin e dashurise. Ato floke neper duart e mia keputen, dridhen ne heshtje, rizgjohen..
Dhe sot nje toke e re po lulezon, nje enderr e bardhe triumfoi..
Po riçel perseri shpirti i shqiptarit!
Shqiptarisht po ngrihet e ribehet!
" E njat tok' qe je tue gzue, e ke zan' tash sa mij' vjet, shqiptaria, qe mbet mblue sot nen dhe, edhe shqip flet.!"

ket hartim e kam shkrujt 2 vjet me par dhe eshte i preferuari im.
nuk e kuptova asnjeher ikjen tende.nuk e di si aq papritur lumturia jon mori fund.
nuk e di as pse ti ike pa me dhen nje arsye pse vendose te ikje larg meje.mos vall te ngjallja neveri?mos vall ter ajo kohe pran meje ishte thjesh nje kalim kohe?pse vall nuk me dhe nje arsye?kam shum pyetje qe nuk mund ti pergjigjem.te doja si asgje tjeter ne ket bot.te doja me shum se dhe vet jeta ime.ishe gjeja me me vler qe kisha.tani ti ike dhe me le ne nje bot makaber dhe te shoqeruar vetem nga trishtimi dhe lotet.nuk e kam kuptuar nese me ke dashur ndonjeher.do te doja te vdisja e te largohesha nga kjo bot e eger.me mer o zot ne krahet e tu.por nuk e kuptoj pse dhe zoti me ka kthuer shpinen.
mos vall dhe ai me ka harruar?mos vall ai qesh teksa me shikon te vuaj?do te doja shum te vdisja e te ikja nga kjo bot.por jo nuk qenka e mundur.e di qe te tjeret do te qeshnin me mua e do me mernin per te marr.vetem ti mund te sillje dhe nje her jeten.te dua akoma e dashur megjithese me vrave nje her.une te kam pritur te pres dhe do vazhdoj te te pres derisa te vije ajo dite qe i mjere te vdes.

Dua te flas per....
Lehte me buzeqesh xhelozia e kesaj viktime qe eshte ngrysur ne qiellin e vdekjes.
Erresire...Heshtje...Lot.. asgje me teper pervecse vdekje e pershpejtuar. Jam merzitur nga kjo gjendje qe s'di te njohe driten engjellore te diellit mekatar qe me solli erresiren ne shpirtin tim.
Eci neper breg dhe veshtroj detin qe me perkedhel kembet, degjoj fishkellimen e lehte te eres qe me perkedhel floket. Me duket sikur me fton te dal nga brenga, por asgje s'i perket trotuarit bosh te kesaj vuajtjeje.
Eci e menduar, duke kerkuar celesin e kesaj enigme qe me mbylli ne naten ziliqare.
Ike... dhe humbe si nje pike uji qe zbret nga qielli. Humbe pertej shtigjeve te zemres sime per te mos u kthyer kurre...
Si nje viktime ka ngelur kjo ndjenje qe padashur plagosi thellesine shpirterore dhe e braktisi. Ndoshta ndihet fajtore, por realiteti i hidhur e gllaberoi ne qoshen e tij pa i thene asnje fjale... asnje psheretime. Se di nese ekZistoj une apo jam nje e vdekur ne shpirtin tim. Se di nese vdekja do te jete mikja qe do te me shoqeroje duke buzeqeshur ne yllin e nates qe do te vije. Nuk e di deri ku do jete kufiri sepse tashme kjo erresire po me braktis per te me transferuar ne boten e ferrit. E dija se nje dite do te vdisja, por kurre se imagjinoja se do te vdisja nga dashuria per ty.
Ate dite u trete dhe u bere nje njolle qe mbeti e shenuar me force ne zemren time qe prej kohesh nuk reagon fare.
Do te doja te te ktheja serisht per te pare fytyren tende, te degjoja ato fjale qe mi thoje, apo...
Sa kujtime... qe tashme i perkasin te shkuares sepse realiteti i shtrengoi prangat dhe i mori ne luginen ku ujvara leshoi ujin kristalor ku u fshi perjete emri yt.
Nga jeta humbe vertete por nga vdekja u ktheve dhe tani qendron duke buzeqeshur pa e ditur se une vuaj per ty...
E di se jam dhimbja e ketij mjerimi qe me ndjek nga pas dhe e di se do te kem perseri vuajtje ne shpirtin tim te plagosur... e di... por ndoshta per aq sa me ka ngelur me duhet te sfidoj kete xhelozi, kete kaprico te se sotmes per te ardhur shpejt e nesermja qe i perket fundit tim dhe vendi ku jetoj tani, do te kthehet ne lulezimin e perjetesise.
ndoshta atehere do mbreterojme
......Une edhe Ti!!...

Huhhh u lodhaaaaa

Një jetë na lidhi të dy dhe ajo jetë na ndau sërisht,e ndoshta një ditë do të na bashkojë prapë ose kurrë më s'do na vëjë përballë njëri-tjetrit.Sido që të jetë ishte një periudhë që na bashkoi dhe na ndau,na gëzoi dhe na trishtoi,na dha kënaqësi dhe dhimbje dhe u mbyll duke na lënë kujtime të mrekullueshme por edhe të dhimbshme.Edhe pse gjithçka mund të ketë marrë fund zemra ime prapë ty të ndien dhe të do shumë.Asaj i mungon shumë,ashtu si edhe syve të bukur.Çdo pjesë e qënies time e ndien mungesën tënde.Zemra,ashtu si dhe syri,pikon lotë duke kujtuar me mall çdo sekondë që kaloi me ty.Çdo sekondë,çdo minutë,çdo orë që për të bën një jetë të veçantë dhe magjike.Çdo shpresë që do të shuhet vetëm atherë kur ajo të të harrojë përgjithmonë.Dhe është e dhimbshme të jetosh në një mënyrë të tillë,sepse të lëndon më shumë se çdo gjë tjetër.T'i merr minutat pak e nga pak duke mos të lënë ta shijosh jetën,ashtu siç ke bërë deri një çast më parë.Dhe më e keqja është se ndiej se ti ndien për mua dhe vuan ashtu si edhe unë.Por ç'vlerë ka kur s'mund të jemi pranë njëri-tjetrit.Ç'vlerë ka kur se shprehim dot atë që ndiejmë.Në fund të fundit kështu është jeta dhe duam apo s'duam ne duhet ta pranojmë,edhe pse na lëndon.Ajo do të na përplasi nëpër cepa akoma dhe më të errët dhe ne duhet të përballemi me to,e jo t'i anashkalojmë e t'i largohemi.
Ndoshta do të vuaj,por do të ndriçojë edhe në zemrën time një ditë dielli,për të më sjellur gëzim e lumturi.


dt 02/02/07

Sa hartimet i paskeni me ejjj!!! Po mire qe i keni po nuk pertoni me i shkrujt:cunfused: gjths kjo tregon qe jena njerez te SHKOLLUAR edhe beni hartime sh te bukur congratulations...!!!!!!!!

Hartime te mira vetem vazhdoni kshtu