Shqiperia ka traditat e saj te vecanta te miresjelljes qe e karakterizojne popullin qe i mbart ato. Ato jane te lidhura ngushte me nocionin e MIKPRITJES, nje nocion per mikun qe afrohet me ate te vizitorit te shenjte, te cilin e njohin lexuesit e Homerit dhe te letersise klasike. Ndersa jane duke fituar terren traditat e reja te sjelljes, mund te thuhet qe edhe ato te vjetra respektohen gjeresish ne shume vise madje edhe nga te rinjte.

Shqiptaret jane te dashur dhe mjaft te hapur ndaj te huajve qe vizitojne vendin e tyre. Nese do t’ju qelloje te vizitoni nje shtepi shqiptare, do te trajtoheni si mbret . I zoti I shtepise do t’ju respekoje duke ju ulur ne krye te shtepise ose tavolines. Miku gostitet me gjerat me te mira qe mund te kete. Zakonisht ofrohet raki e bere vete ne Shqiperi e cila eshte njekohesisht pije tradicionale.

Shqiptaret e kane zakon qe te shtrengojne duart me njeri tjetrin kur takohen dhe ne shumicen e rasteve te puthen, pergjithesisht kater here. Nje ngaterrese qe behet gjithmone eshte ajo e pohimit dhe mohimit qe ne gjesikulacionin nderkombetar eshte e kunderta e atij shqiptar .

Po d.m.th. Jo dhe anasjelltas ne Shqiperi.
Kur pellemba e dores vendoset ne gjoks ajo shpreh falenderim.
Goditja e lehte ne shpatull do te thote “ pac fat”
Veshja ne Shqiperi eshte njesoj si ne vendet e tjera europiane.
Ne stinen e veres, ne plazhe eshte gjithashtu njesoj.
Nuk eshte aspak e pranueshme dalja ne plazh topless ose me keq akoma lakuriq. Natyrisht ka mjaft vende te izoluara ku mund te behet kjo gje, larg njerezve